BEN GEÇERKEN… [A Blog by İBRAHİM DEMİR ]

CRM ÖRNEĞİ

Uzun zamandır blogumda paylaşmak istediğim bir hikaye var. Belki bir kısmınız gelen e-postalar aracılığıyla bu hikayeyi okumuştur ama okumayanlar için kaçırılmayacak kadar önemli ve keyifli bir hikaye bence. Hepimizin alması gereken dersler var. Özellikle de projelerde müşteriyle birebir karşı karşıya kalan kişilerin. Kazanmanın ve başarmanın sırrı müşteriyle iyi iletişim kurmakta ve hizmete özen göstermekte.

Öte yandan dün akşam haberlerde izlediğim “4 Simit Alana 1 Simit Bedava” kampanyasının gereksiz bir çırpınış olduğunun da alatını çizen bir hikaye. Giden müşteriyi geri getirmek için bu gibi kampanyalarla uğraşmak yerine ,aşağıdaki hikayede yapılanları baştan yapmaya çalışmak daha akıllıca olacaktır. Sözü uzatmadan hikayeyi paylaşıyorum:

Son bir yıldır öğle yemeklerini dışarıda yemek durumunda kaldığımızdan işyerinden iki ağabeyimle vergi dairesi civarlarında yemeğimizi yiyor ve öğleden sonrası için de devlet hastanesinin köşesinden simit alıyoruz.
Yaklaşık on-on beş gündür tezgahın başka birisi tarafından işletildiğini fark etmiştim. Dün bu sefer simidi ben alacağım diyerek, tezgaha gittiğimde simitçi ortalıkta görünmüyordu. Ben de her tezgahın başında simitçi olmadığında, Türklerin yaptığı refleks ile tezgahın camını açacak ve parayı koyarak iki tane simit alacaktım. Öyle de yaptım tezgahın sürgülü camını açtım 1 YTL’ yi rafa koydum ve tam simitleri alacaktım ki, orada üstüne el yazısıyla bir şeyler yazılmış, müsvedde kağıtları gördüm.
Beni iyi tanıyanlar ne kadar meraklı olduğumu bilirler; “Yahu bu da nedir, ne yazmış bu adam acaba, bir bakayım,” dedim:
08:10 - 2
08:15 - 1
08:21 - 1
08:22 - 2
Anlayacağınız bu listede öğleye kadar hangi dakikada kaç simit satıldığı yazıyordu. Sonra bu listenin altına 13:55 - 2 yazıp, ne yazdığıma dikkat etsin diye 2′nin üstüne bir de yıldız koydum ve simitleri aldım.
Veritabanı tutmaya bayılırım. “Allahım adamdaki bilince bak, veritabanı tutuyor!” dedim. Ama emin değildim. Belki de belediye böyle bir şeyler istemiştir falan… dedim. Neyse uzatmayayım, bugün yine aynı simitçiye uğradım, bu sefer oradaydı.
Nasılsın, iyi misin, hoşbeşinden sonra “13:55 simitlerini toplama ekledin mi?” diye sorunca:
“Abi sen miydin o?” diye gülümsemeye başladı. “Neden böyle bir liste tutuyorsun?” diye sordum, “Belediye mi istiyor?” ” Yok abi, ben 15 gün önce aldım bu tezgahın işletmesini, henüz yabancısıyım müşterinin dedi. Bunları dakika dakika yazıyorum, hangi saatlerde müşteri yığılıyorsa, ona göre sıcak simit getireceğim, o gün sabahın simidi akşama kaldı, utandım müşteriden” deyince ellerine sarılıp öpmek geldi içimden…