Elektrikler kesilince uzun zamandan beri okumaya fırsat bulamadığım Microsoft.Life dergisini elime alabildim. Sanırım bu intenet olayı bende bağımlılık yaptı. Artık elektirikler kesilince üzülmüyorum çünkü bilgisayarın başından kalkamadığım için sürekli ertelediğim işlere vakit ayırabiliyorum (Tabi elektirik gündüz kesilmişse)

Şimdi bana bu başlığı attıran olaya geliyorum. Dergide “ İNTERNET ÇAĞININ YENİ ALIŞKANLIKLARI ” başlıklı güzel bir yazı vardı. Ben de iyi duygularla okumaya başladım bu yazıyı ama yazı bitince o iyi duygulardan eser kalmadı. Çünkü yazıda tarif edilen insan modeline uyuyordum ve bu da hiç hoşuma gitmemişti.

Zaten GOOGLE PAGE RANK , TRENDS , HIRSLAR ve SÖNEN HAYATLAR ve GOOGLE ve ASOSYALLEŞMEK.. yazılarımda sürekli olarak internet ve internete ait ögelerin hayatımıza nasıl yerleştiğinden bahsetmiştim. Hatta bahsetmekle kalmayıp şikayetçi bile olmuştum. Her ne kadar bu durumdan şikayetçi de olsam ben yine aynı ben olarak edevm ediyorum. Hatta artık görüldüğü üzere dergilerdeki tariflere bile uyuyorum. Bakın NewScientist dergisine göre çağımızın ONLINE ALIŞKANLIKLARI nelermiş:

• Kendi isim ve kimliğini internette arayarak ne kadar ünlü olduğuna bakmak (Bknz. )
• Önemli sırları ve kişisel bilgileri kimlik gizliliğine sığınarak başkalarıyla paylaşmak
• E-postaları sık sık kontrol etmekten kendini alamamak
• Eski arkadaşları ve sevgilileri internette arayarak şimdi ne yaptıklarını kontrol etmek
• Hiç tanımadığınız birinin internette yayınladığı fotoğraf albümünü karıştırmak
• Wikipedikolizm adı verilen online ansiklopedilere sürekli bilgi girmek ve bunlarda sürekli gezinmek

Liste bu şekilde. Ben sanırım bu alışkanlıkların çoğunu taşıyorum. Bu WEB 2,0 olayı hayatımıza girdiğinden iyi mi oldu kötü mü oldu düşünür oldum. Çünkü Web 2,0 ile blog yazmak, etiketlemek, mimlemek gibi olaylar arttı. Yine aynı şekilde içeriği kullanıcının oluşturması da Web 2,0 ile hayatımızın bir parçası oldu (Wikipedia gibi). Zaten arama motorlarıyla Kim,Nerede,Kiminle,Saat Kaçta,Nasıl olayı sanal ortama taşındı. Artık istediğiniz kişiye rahatça ulaşabiliyorsunuz. Umuyorum ki Web 3.0 ‘da kafayı kırmış olmayız. Kısacası BU BLOGU YAZAN ADAM ki O BEN OLUYORUM ARTIK TRENDY BİR VATANADAŞ .  Bir de hakkımda sayfasında ALATURKA olduğumu yazmıştım. Çelişkinin de böylesi. Siz de listeye bir göz atın ve bakın bakalım trendy olmuşmusunuz…

Neden böyle bir başlık attım şimdi ben de bilmiyorum ama sanırım bazı şeyler bizde hastalığa neden olmaya başladı. Başardığımızda sevinip havalara uçtuğumuz olaylarda başarısız olunca da felç oluyoruz deyim yerindeyse.

Yandaki resim  bence bu durumu çok güzel anlatıyor. Hatta benim de içinde bulunduğum bir durumu anlatıyor. Sabah kalkar kalkmaz yüzümüzü yıkamadan bilgisayarımız başına geçip hemen bir GOOGLE ‘a soruyoruz acaba sayfamız, sitemiz,blogumuz kaçıncı sırada diye merak ediyoruz. Yada benim gibi arkadaşlar kontol paneline dalıp acaba kaç HIT aldık derdine düşebiliyor.

Burada ilginç olan başarının hırslarımızı beslediği bence. Yani önce “Aman abi eğlence için yapıyozz yaa” diye başladığımız her iş , biz başarılı oldukça bizi esir alıyor sanırım. Mesela bu BLOG benim icin deneme amaçlı bir çalışmaydı. Ben bu denemeyi blog olayının yeni başladığı yıllarda yani 2003 yılında üniversite 1. sınıftayken de yapmıştım. Bu defa yine denemek istedim amacım hem birşeyleri kayıt altına almak, hem birileriyle birşeyler paylaşmak hem de acaba bu 4 yıllık zaman zarfında bir gelişme kaydettim mi diye görmekti . Gördümki bir gelişme var bende. Yani yazacak , paylaşacak çok şey var aklımda. Hatta bunları bazen unutmamak adına bir NOTEPAD açıp yazıyorum. Arkadaşlarım msn , mail vb benzeri yollarla blogdan haberdar oldular ve olacaklar da. Yani paylaşım olayı da tamam. Zaten birşeyleri yazdıkça kendim için iyi bir online kaynak oluşturmuş ve bildiklerimi kayıt altına almış oluyorum. Kısacası tüm amaçlarıma ulaştım .

Peki bu sabahın köründe kalkıp hit kontrolü yapma yada trendler arasında mıyım diye bakma olayı da nerden çıktı? Yada sağda solda tüm URL yazan alanlara artık üşenmeden (önceden üşenirdim) hemen blog adresimi yazma da neyin nesi? Yada WordPress listelerinde 2. sıradayken acaba 1 olur muyum diye derin düşüncelere dalmalarım da nerden çıktı?

Cevap çok basit. Başarı HIRS getirdi. İşte bu kötü durumu paylaşmak için bu yazıyı yazdım . Bu konuda benden daha kötü vakalar var. Ağlayanlar , hayata küsenler, HAYATI SÖNENLER var. Her saat başı arama motoruna girip acaba PAGE RANK olayında ne alemdeyim diye bakınanlar var. Alexa verileriyle yatıp kalkanlar… Bütün TREND arama motorlarını bozana kadar kullanan tipler var . Var da var.. Sadece web için değil bu HAYATIN her alanında var. Başarılıyken etrafa neşe saçan insaların, facık bir başarı azalmasında hayata küstükleri çok olmuştur. Hepsinin altında HIRS yatıyor bence. Bazen sahilde yürüyüş yaparken böyle güle oynaya halı sahalara maç yapmaya gelen koca koca adamların, maç sırasında birbirlerine nasıl deli gibi saldırdıklarını göüyorum. Hani eğlenip stress atılacaktı? Hani dostça güzel bir maç olacaktı? HIRS geldi herşey bitti dimi…